Wydarzenie to przyciągnęło liczne grono delegatów z kraju i zza granicy. Wśród zaproszonych gości znaleźli się reprezentanci najwyższych władz państwowych, w tym prezydent Karol Nawrocki oraz premier Donald Tusk. Obecni byli również dowódcy Wojska Polskiego oraz członkowie konsorcjum PGZ-Miecznik, które odpowiada za realizację tego kluczowego dla obronności kontraktu.

Wśród obecnych uroczystości nie można pominąć Inspektora Marynarki Wojennej Jarosława Ziemiańskiego, wiceminister w MON Magdaleny Sobkowiak-Czarneckiej, Ministra Aktywów Państwowych Wojciecha Balczuna oraz ministra w Ministerstwie Obrony Zjednoczonego Królestwa, lorda Vernona Rodney Coakera.

Matką chrzestną okrętu została Agata Ziemiańska, małżonka inspektora Marynarki Wojennej, wiceadmirała Jarosława Ziemiańskiego.

Nowoczesna fregata będzie odznaczać się imponującymi parametrami. Długość kadłuba wyniesie dokładnie 138,7 metra, natomiast jego maksymalna wyporność dojdzie do 7000 ton. Okręt rozwinie prędkość maksymalną do 26 węzłów (przy prędkości ekonomicznej rzędu 12 węzłów), a jego zasięg operacyjny osiągnie 8000 mil morskich. Standardowy personel pokładowy będzie liczył 187 etatów. Jednostka zostanie wyposażona w wysokoprężne silniki Rolls Royce (model MTU 20V8000M71) pracujące w systemie CODAD. Rozwiązanie to pozwoli  na ekonomiczne wykorzystanie części silników przy mniejszych prędkościach i aktywowanie pozostałych w momencie zapotrzebowania na pełną moc.

Obecny etap prac stanowi bezpośrednie następstwo umowy podpisanej z Inspektoratem Uzbrojenia 27 lipca 2021 roku. Głównym wykonawcą kontraktu jest Konsorcjum PGZ-Miecznik, w którego skład wchodzą Polska Grupa Zbrojeniowa S.A. oraz PGZ Stocznia Wojenna sp. z o.o. Wsparcia technologicznego jako partnerzy zagraniczni udzielają brytyjskie przedsiębiorstwa: Babcock, Thales UK oraz MBDA UK.

Zgodnie z harmonogramem gotowy ORP Wicher trafi do odbiorcy w 2029 roku. Zanim to nastąpi, pusta skorupa kadłuba zostanie wyposażona w systemy bojowe i łączności, a cała konstrukcja przejdzie rygorystyczne testy na uwięzi oraz próby na otwartym morzu. Stałą bazą macierzystą jednostki będzie Port Wojenny Gdynia.

Dzięki takim działaniom rozwija się potencjał do realizacji kolejnych projektów modernizacyjnych polskich sił morskich, w tym: potencjał produkcyjny w postaci infrastruktury i zespołów wysoko wykwalifikowanych specjalistów, potencjał do tworzenia kolejnych biur projektowych, jak również budowy łańcucha dostaw, który w obecnych dość turbulentnych czasach i zwiększonego ryzyka opóźnień w dostawach kluczowych komponentów, jest nieodzownym elementem wszystkich programów zbrojeniowych.