Port Gdynia z rekordem w przeładunkach kontenerowych, zakaz importu rosyjskiego gazu do Unii Europejskiej, dalszy spór o Grenlandię, pierwsza pływająca farma wiatrowa. To i wiele więcej w naszym przeglądzie najciekawszych wydarzeń z branży morskiej z kraju i ze świata. Miłego czytania!
Odwołano dwóch wiceprezesów Portu Gdynia
Zarząd Morskiego Portu Gdynia poinformował w poniedziałek 2 lutego br. o odwołaniu jej dwóch wiceprezesów: Mirosława Czapiewskiego i Katarzyny Gruszeckiej-Spychały. Do czasu wyboru nowych członków na te stanowiska całością zadań zarządu ma pokierować prezes Piotr Gorzeński. Mirosław Czapiewski pełnił funkcję wiceprezesa zarządu ds. infrastruktury i zarządzania majątkiem. Z kolei Katarzyna Gruszecka-Spychała była wiceprezesem ds. finansów i zarządzania aktywami spółki. Port Gdynia jest jednym z wiodących portów południowego Bałtyku. Specjalizuje się w obsłudze ładunków drobnicowych, w tym głównie zjednostkowanych, przewożonych w kontenerach i w systemie ro-ro. Istotnym segmentem jego działalności jest również obsługa ładunków masowych w oparciu o specjalistyczne terminale.
Port Gdynia przekroczył 1 mln TEU rocznego obrotu kontenerów
Port Gdynia zakończył 2025 rok z historycznym rekordem w przeładunkach kontenerowych – po raz pierwszy w swojej historii przekroczył próg 1 mln TEU, notując wzrost o 5,27 proc. rok do roku. Jednocześnie port obsłużył łącznie 25,7 mln ton ładunków, a w segmencie ro-ro odnotował wzrost o ponad 18 proc., co było efektem rozwoju siatki połączeń oraz zmian w globalnych serwisach żeglugowych. Równolegle spółka prognozuje wzrost zysku netto o 2,5 proc. w porównaniu z rokiem poprzednim, potwierdzając stabilną sytuację finansową. Osiągnięcie rekordowego poziomu przeładunków kontenerowych było możliwe m.in. dzięki uruchomieniu nowych serwisów i zmianom w globalnych siatkach połączeń. Do Portu Gdynia zawijają statki nowego sojuszu Gemini Cooperation, a od lutego funkcjonuje serwis ONE Polish Shuttle (PLS). W grudniu w Baltic Container Terminal Gdynia zainaugurowano także nowy serwis short sea MSC, zapewniający bezpośrednie połączenia z rynkami Wielkiej Brytanii, Hiszpanii i Portugalii.
Od dziś wchodzi stopniowy zakaz importu rosyjskiego gazu do Unii Europejskiej
We wtorek 03 lutego br. w UE zacznie obowiązywać rozporządzenie dotyczące zakazu sprowadzania gazu z Rosji. Zakaz będzie wprowadzany stopniowo, aż do całkowitego wygaszenia importu w 2027 r. Komisja Europejska zobowiązała się też, że UE uniezależni się w pełni od rosyjskiej ropy nie później niż w 2027 r. Dzień wcześniej, tj.w poniedziałek rozporządzenie zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym UE. To oznacza, że jego zapisy wejdą w życie dzień później. Zgodnie z rozporządzeniem import rosyjskiego gazu rurociągowego i LNG do UE będzie zabroniony. Zakaz zacznie obowiązywać sześć tygodni po wejściu w życie rozporządzenia, jednak zawarte już umowy zostaną objęte okresem przejściowym. Takie stopniowe wygaszanie ma ograniczyć wpływ rozporządzenia na ceny i rynki. Celem rozporządzenia jest całkowite uniezależnienie się UE od sprowadzania rosyjskiego gazu. Sześć tygodni po wejściu w życie rozporządzenia – 25 kwietnia 2026 r. – wprowadzony zostanie zakaz zawierania krótkoterminowych umów na rosyjski skroplony gaz ziemny (LNG). Od 17 czerwca 2026 r. zabronione będą krótkoterminowe kontrakty na gaz rurociągowy.
Tajwański okręt podwodny własnej produkcji wyszedł na kolejne próby morskie
26 stycznia bazę marynarki wojennej sił morskich Tajwanu ,,Zuoying’’ (Zhōnghuá Mínguó Hǎijūn) w Kaohsiung opuścił prototypowy, konwencjonalny okręt podwodny Hai Kun (SS 711), udając się na kolejny etap prób morskich. Wydarzenie jest o tyle istotne, gdyż stanowi najważniejszy krok milowy w realizowanych od dłuższego już czasu próbach morskich tej prototypowej, pierwszej w historii jednostki podwodnej zbudowanej całkowicie w oparciu o lokalny przemysł Tajwanu. Pierwsze próbne zanurzenie tzw. statyczne jeszcze w basenie bazy morskiej miało miejsce w niedzielę 25 stycznia, zanim wyrażono zgodę na rozpoczęcie kolejnego etapu prób. Hai Kun (SS 711) zbudowany został w stoczni China Shipbuilding Corporation (CSBC) w Kaohsiung i zwodowany 26 lutego 2024 roku. Pierwsze próby rozpoczęto już w lipcu tego samego roku. Od samego początku jednak ten niezwykle ambitny program, mający na celu uniezależnienie się w kwestii broni podwodnej, trapiony był licznymi problemami, z których najważniejszy dotyczył uszkodzenia silnika do którego doszło we wrześniu 2024 roku. Okręt powrócił na morze dopiero w czerwcu 2025 roku, a do kolejnych testów przystąpiono dopiero 27 listopada. Hai Kun zaprojektowany jest z myślą o działaniach na płytkich i niezwykle skomplikowanych akustycznie wodach oblewających Tajwan. Kraj ten dąży bowiem do zwiększenia swojego potencjału morskiego, w tym podwodnego, w obliczu chińskiej ekspansji na morzu oraz pretensji do spornych obszarów m.in. na Morzu Południowochińskim.
zbiam.pl
Kołobrzeski port stanie się bazą serwisową morskich farm wiatrowych
Port Morski w Kołobrzegu będzie kolejnym polskim portem w którym powstanie baza serwisowa morskiej farmy wiatrowej. Firma Orlen Neptun zawarła właśnie z Zarządem Portu Morskiego w Kołobrzegu umowę rezerwacyjną. Uruchomienie Farmy Wiatrowej „Baltic West”, która ma być obsługiwana z Kołobrzegu, ma nastąpić w 2040 roku.
Dzisiaj Port Morski Kołobrzeg spełnia oczekiwania dotyczące stanu infrastruktury portowej, stawiane względem portów środkowego wybrzeża pod obsługę morskich farm wiatrowych jednostkami CTV – przekonują przedstawiciele Orlen Neptun.
Baltic West to projekt obejmujący cztery koncesje w rejonie Ławicy Odrzańskiej: lokalizacje 14.E.1 i 14.E.2, należące do spółek zależnych Energi Wytwarzania, oraz 14.E.3 i 14.E.4, należące do spółek zależnych ORLEN Neptun. To jednocześnie drugi – po Baltic East – projekt morskiej farmy wiatrowej realizowanej przez Grupę ORLEN w II fazie rozwoju MEW. Planowana łączna moc zainstalowana Baltic West to ok. 4 GW, co przełoży się na czystą energię dla ponad 5 mln gospodarstw domowych w Polsce.
Po sporze o Grenlandię UE chce zmniejszyć zależność od amerykańskiego LNG
Obecnie prawie 60% europejskiego importu LNG pochodzi od dostawców amerykańskich. Relacje energetyczne Europy ze Stanami Zjednoczonymi zacieśniły się od czasu rozpoczęcia rosyjskiej inwazji na Ukrainę w lutym 2022 roku. Kilka miesięcy po wkroczeniu wojsk rosyjskich na Kijów, rosyjski państwowy koncern gazowy Gazprom zerwał długoterminowe umowy na dostawy z europejskimi przedsiębiorstwami użyteczności publicznej, odcinając Europę od taniego gazu przesyłanego rurociągami. W ciągu czterech lat od tego czasu UE stopniowo wycofuje większość pozostałych źródeł rosyjskiego gazu i planuje zakończyć ten proces do końca 2027 roku. Aby wypełnić tę lukę, Europa zwiększyła import gazu rurociągami z Norwegii i znacząco zainwestowała w rozbudowę zdolności importowych LNG. Największa część dodatkowego LNG pochodziła od jednego z wieloletnich partnerów handlowych i w dziedzinie bezpieczeństwa – Stanów Zjednoczonych, które mają dynamicznie rozwijający się sektor eksportu LNG na wybrzeżu Zatoki Meksykańskiej. Jednakże na obecną chwilę i ze względu na niedawne oświadczenia Białego Domu dotyczące Grenlandii, które mają poważne implikacje dla bezpieczeństwa Europy -Przedstawiciel Unii Europejskiej odpowiedzialny za energetykę rozpoczął aktywne działania mające na cele pozyskiwanie LNG spoza Stanów Zjednoczonych. Szef unijnego sektora energetycznego, Dan Jørgensen, powiedział dziennikarzom, że po niedawnych rozmowach z amerykańskimi władzami, Europa aktywnie poszukuje źródeł gazu z innych krajów o wysokim potencjale eksportowym, w tym z Kanady, Kataru i Algierii. Dodał, że Europa nie chce odcinać się od amerykańskiego LNG, ale zdecydowała, że teraz musi znaleźć dodatkowe opcje strategiczne.
Ellerman City Liners zaprezentował nową usługę Baltic Express
Linie lotnicze Ellerman City Liners ogłaszają uruchomienie nowej usługi żeglugi bliskiego zasięgu (SSS) pod nazwą BALTEX. Połączy ona kraje bałtyckie z regionem Beneluksu i Wielką Brytanią, a stamtąd kolejne przystanki będą w porcie Bilbao w Hiszpanii oraz Setúbal i Leixões w Portugalii. Połączenie BALTEX to pierwsza tego typu trasa firmy w regionie. Będzie ono realizowane według stałego cotygodniowego rozkładu, z zawinięciami do Rygi na Łotwie, Gdyni, Teesport i Tilbury w Wielkiej Brytanii, Rotterdamu w Holandii oraz Oslo w Norwegii. Cotygodniowe połączenia mogą śmiało przekroczyć przepustowość 1160 TEU na rejs i zapewnić szybkie kontrakty przeładunkowe do Hiszpanii i Portugalii przez port Tilbury, jeden z głównych portów Wielkiej Brytanii. Nowe połączenie poszerzy zasięg Ellerman City Liners w krajach bałtyckich i wzmocni jego pozycję na korytarzu transportowym Rotterdam-Oslo. Wprowadzenie tej usługi na rynek nastąpiło w związku z rosnącym popytem na kontenery morskie w regionie bałtyckim, a w porównaniu z alternatywnymi środkami transportu drogowego emisja CO2 jest niższa nawet o 50%.
Historyczny rekord w Porcie Gdynia. Ponad milion TEU w przeładunkach kontenerowych
Jeden milion TEU w przeładunkach kontenerowych przekroczony – to historyczny wynik Portu Gdynia uzyskany za rok 2025. Port pochwalił się także istotnym wzrostem w obszarze ro-ro. Spodziewa się także wyższego zysku niż rok temu. Historyczny, przekraczający milion TEU wynik w obszarze przeładunków kontenerowych oznacza wzrost rok do roku o 5,27 proc. Jak przekazano, osiągnięcie rekordowego poziomu przeładunków kontenerowych spółka zawdzięcza m.in. dzięki uruchomieniu nowych serwisów i zmianom w globalnych siatkach połączeń. Do Portu Gdynia zawijają statki nowego sojuszu Gemini Cooperation, a od lutego funkcjonuje serwis ONE Polish Shuttle (PLS). W grudniu w Baltic Container Terminal Gdynia zainaugurowano także nowy serwis short sea MSC, zapewniający bezpośrednie połączenia z rynkami Wielkiej Brytanii, Hiszpanii i Portugalii. Rekord udało się osiągnąć mimo trwającego remontu Nabrzeża Helskiego – kluczowego dla obsługi statków kontenerowych. Istotnym czynnikiem wspierającym wzrosty w segmencie kontenerowym była również oddana do użytku Obrotnica nr 2, której poszerzenie i pogłębienie umożliwiło obsługę największych kontenerowców operujących na Bałtyku, o długości do 400 metrów.
Przedłużony termin w przetargu na budowę drogi technicznej w Porcie Gdynia
Port Gdynia przedłużył termin składania ofert w przetargu na budowę drogi technicznej łączącej terminal kontenerowy BCT i ulicę Logistyczną. Planowana nowa droga techniczna ma połączyć Nabrzeże Helskie, gdzie działa terminal kontenerowy BCT, z ulicą Logistyczną, w której rejonie zlokalizowane są place składowe. Ma przebiegać pod Estakadą Kwiatkowskiego i przecinać Potok Chyloński. Nie będzie to trasa otwarta dla ruchu miejskiego – znajdować się będzie bowiem na terenie ZMPG, w zamkniętej strefie celnej. Ma usprawnić ruch między terminalem BCT i zapleczem składowo-magazynowym. Cała droga ma mieć ok. 200 metrów długości i 9 metrów szerokości. Konieczne będzie wybudowanie mostu nad Potokiem Chylońskim, a także mostu pieszo-rowerowego w miejscu przecięcia z planowaną drogą technologiczną. Wybrany w przetargu wykonawca będzie miał rok od podpisania umowy na wykonanie niezbędnych prac projektowych i uzyskanie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, a potem 210 dni od uzyskania tej decyzji na wykonanie wszystkich prac budowlanych.
Stawki spot we frachcie oceanicznym osiągają coraz niższy poziom
Obecny, coraz większy spadek światowych stawek spot spowodowany jest nadwyżkami mocy przerobowych i słabym popytem, czyli wszechobecnej nadpodaży. Rynek spot w transporcie kontenerowym mocno słabł już od ubiegłego roku, a pod koniec stycznia 2026 r. doszła do tego presja zwiększonej podaży powierzchni, niższego popytu sezonowego i rosnącej floty. Według oceny Drewry z czwartku, 29 stycznia, indeks Drewry World Container Index (WCI) spadł o 5% tydzień do tygodnia do 2107,- USD/FEU, co oznacza trzeci z rzędu tydzień spadków. Według firmy konsultingowej spadek jest „głównie spowodowany spadkiem stawek na trasach transpacyficznych i Azja-Europa”, dwóch najważniejszych trasach w globalnym transporcie morskim. Na trasie Azja-USA stawki spot na trasie Szanghaj-Nowy Jork spadły o 7% do 2969,- USD/FEU, a na trasie Szanghaj-Los Angeles o 4% do 2442,- USD/FEU. Presja spadkowa jest bardzo odczuwalna również w Europie. Stawki na trasie Szanghaj–Rotterdam spadły o 5% do 2379,- USD/FEU, a stawki na trasie Szanghaj–Genua o 6% do 3293,- USD. W obliczu niższej rentowności Drewry podkreśla, że linie żeglugowe przyjmują rozbieżne strategie dotyczące Kanału Sueskiego: „CMA CGM wycofuje swoje usługi na trasie Azja–Europa z tego regionu, podczas gdy Maersk planuje wznowić regularne połączenia z Indii na wschodnie wybrzeże USA przez ten kanał”.
Wydobyto pierwsze baryłki ropy z podwodnego projektu podłączenia rurociągu na Morzu Północnym
Norweski gracz na rynku ropy naftowej i gazu, Aker BP, uruchomił podmorski projekt zagospodarowania, połączony z istniejącą platformą na Morzu Północnym u wybrzeży Norwegii. Wśród licznych planów zagospodarowania, zatwierdzonych w 2023 roku przez norweskie Ministerstwo Ropy Naftowej i Energii (MPE), znalazła się faza 2 projektu Solveig, który miał zostać połączony za pośrednictwem istniejącej infrastruktury w Solveig z platformą Edvard Grieg od pierwszego kwartału 2026 roku. Jest to piąty projekt Aker BP zatwierdzony w 2022 roku, który został już uruchomiony. Projekt zagospodarowania obejmuje trzy odwierty skierowane zarówno do nowych, jak i istniejących segmentów złoża, co ma pomóc w zwiększeniu wydobycia z plateau złoża Solveig, jednocześnie efektywnie wykorzystując dostępną pojemność platformy Edvard Grieg. Norweski koncern naftowy Aker BP od lat aktywnie rozwija infrastrukturę podmorską na Norweskim Szelfie Kontynentalnym, koncentrując się na projektach typu „tie-back” (łączenie nowych złóż z istniejącą infrastrukturą). Aker BP odnotowuje od 2025 roku znaczące sukcesy w poszukiwaniach, co pozwala firmie na utrzymanie wysokiego poziomu wydobycia (powyżej 500 000 baryłek dziennie) do lat 30. XXI wieku.
Japonia inauguruje nową erę offshore wind. Działa pierwsza pływająca farma wiatrowa
W styczniu 2026 roku Japonia uruchomiła pierwszą komercyjną pływającą instalację offshore. Farma Goto (Goto Offshore Wind Farm), zlokalizowana u wybrzeży Nagasaki, osiągnęła pełną operacyjność komercyjną, generując 16,8 MW mocy z ośmiu turbin Hitachi o mocy 2,1 MW każda. Projekt, realizowany przez konsorcjum pod przewodnictwem Toda Corporation, wykorzystuje innowacyjne hybrydowe stalowo-betonowe fundamenty typu SPAR – to światowa premiera tej technologii w skali komercyjnej. Farma jest pierwszym projektem certyfikowanym wg przepisów ustawy o wykorzystaniu obszarów morskich do OZE z 2019 r. i symbolizuje początek ekspansji pływającej energetyki wiatrowej w głębokich wodach, gdzie tradycyjne stałe fundamenty są niepraktyczne. Japonia, posiadająca szóstą co do wielkości wyłączną strefę ekonomiczną na świecie, mierzy się z wyzwaniem stromej batymetrii, która ogranicza możliwości budowy tradycyjnych turbin przytwierdzonych na stałe do dna morskiego. Rozwiązaniem okazała się właś¬nie technologia spar, oparta na wykorzystaniu pionowego, cylindrycznego pływaka z balastem u dołu, który zapewnia nisko położony środek ciężkości i wyjątkową stabilność konstrukcji. W projekcie Goto, prowadzonym przez konsorcjum z TODA Corporation na czele, po raz pierwszy na świecie zastosowano model hybrydowy: górną sekcję wykonano ze stali, a dolną z betonu. Taka budowa pozwala na redukcję kosztów materiałowych przy jednoczesnym zachowaniu wysokiej odporności na ekstremalne warunki pogodowe, w tym prądy morskie i tajfuny.
Napięcia między Australią a Chinami w sprawie Portu Darwin
Relacje między Australią a Chinami ponownie zaogniły się w związku z planami rządu w Canberze dotyczącymi odzyskania kontroli nad strategicznym Portem Darwin. Chiński ambasador w Australii, Xiao Qian, ostrzegł, że Pekin „ma obowiązek podjąć środki” w celu ochrony interesów chińskiej firmy Landbridge Group, jeśli dojdzie do przymusowej zmiany umowy dzierżawy portu. Port Darwin, zlokalizowany w północnej Australii na Terytorium Północnym, jest kluczowym węzłem logistycznym obsługującym przeładunki towarów, w tym surowców mineralnych i kontenerów. Chińska firma Landbridge Group zarządza główną częścią komercyjną portu, w tym operacjami przeładunkowymi, infrastrukturą. Dzierżawa obejmuje 99-letni kontrakt na 80% udziałów w Darwin Port Operations Pty Ltd, co daje Landbridge kontrolę nad komercyjnymi aspektami pracy portu. Obecne napięcia wpisują się w szerszy kontekst rywalizacji USA-Chiny i planów rozbudowy obecności wojskowej USA w Australii. Rząd Australii prowadzi nieformalne negocjacje z potencjalnymi nabywcami terminala portowego, w tym amerykańskimi firmami jak Cerberus Capital, ale podkreśla gotowość do bezpośredniej interwencji federalnej, jeśli będzie to konieczne.
